Home

Nieuws

De vereniging

Activiteiten

Wedstrijden

Foto's

Tips

Nieuws

Schaatstalent Sophie Kraaijeveld: 'Eremetaal minder belangrijk dan het plezier van winnen'

 

ALPHEN Bij het Zuid-Hollands Kampioenschap schaatsen in de Haagse Uithof heeft de 13-jarige Alphense Sophie Kraaijeveld begin december de titel behaald bij de C-junioren. Het lid van IJsvereniging Woubrugge verbeterde later in de maand in IJsstadion Thialf in Heerenveen haar persoonlijke records op de 500, 1000 en 1500 meter. 's Zomers doet Sophie aan inline skaten en daarmee schreef zij in juli het Nationale Pupillentoernooi in Nijeveen op haar naam. Omdat het haar op ijzers en wielen zo goed afgaat ging het Witte Weekblad bij haar op bezoek.

Rob Langerak

Bescheiden en verlegen als zij is, heeft Sophie eigenlijk niet zoveel behoefte om over haar prestaties te praten, maar haar trotse moeder Femmie Smit vond het wel tijd voor wat extra aandacht. Zij vult ook regelmatig de antwoorden aan als haar dochter even dreigt vast te lopen.

Dat begint eigenlijk al meteen, als gevraagd wordt wanneer Sophie met schaatsen is begonnen. Daar moet zij zelf toch wel even over nadenken. Femmie vertelt dat een dochter van een vriendin lid was van de IJsvereniging in Woubrugge en dat dit wellicht ook wel iets voor Sophie kon zijn, dus meldde zij haar dochter zes jaar geleden aan.

"In het begin vond ik het eigenlijk helemaal niet zo leuk, maar mijn moeder vond dat ik het nog maar een jaartje moest proberen. Pas toen ik mijn eerste wedstrijdjes mocht rijden en merkte dat het best goed ging, werd het steeds leuker."

 

Aan tafel waarop voor deze gelegenheid een groot aantal bekers en medailles is uitgestald, vertelt Sophie dat zij bijna elk weekend wel wedstrijden rijdt, meestal in De Uithof in Den Haag en in Thialf in Heerenveen. "Daar hebben ze mooi en goed ijs." Op de lange baan zijn dat in haar leeftijdscategorie afstanden van 500, 1000 en 1500 meter, maar ook marathons die bestaan uit vijftien rondjes van 400 meter.

"Sprinten ligt mij niet zo goed, de 1500 meter is mijn beste afstand. Ik heb wel een goede conditie, maar bij de marathons ben ik nog niet zo goed in het spelletje spelen. Er is daarbij nog geen echte ploegentactiek, maar je houdt wel rekening met je teamgenoten."

Trainen doet zij viermaal per week. Driemaal in Den Haag op het ijs om aan de techniek te schaven en eens per week een droogtraining in Hoogmade, waarbij met hardlopen en krachttraining vooral aan de conditie wordt gewerkt.

"Samen met andere ouders hebben wij daarvoor een carpoolsysteem opgezet, zodat wij zelf maar eenmaal per week hoeven te rijden. Anders is het - ook financieel - lastig te doen", vertelt moeder Femmie. "Alleen de schaatspakken worden gesponsord, maar verder lopen de bedragen aardig op. Het kost ons toch wel zo'n 3.000 à 4.000 euro per jaar en we zijn blij dat oma's, opa's en anderen soms wat doneren."

 

Sophie vertelt dat zij door het drukke trainings- en wedstrijdschema geen tijd heeft voor andere hobby's en het ook vaak moeite kost haar huiswerk te maken. Zij volgt een tweetalige opleiding op het Scala College en heeft er een beetje spijt van dat zij niet voor de sportklas heeft gekozen. "Nu heb ik geen zin meer om die overstap te maken."

Wijzend naar de prijzen op tafel, vertelt zij de meeste daarvan de laatste paar jaar heeft gewonnen. Trots is zij vooral op die van het Zuid-Hollands Kampioenschap schaatsen en het Nationaal Pupillentoernooi inline skaten van afgelopen jaar.

Haar moeder licht toe dat Sophie voor het skeeleren andere trainers heeft, maar dat er tussen de trainers wel onderling overleg is, ook al omdat de seizoenen elkaar soms wat overlappen.

 

Een prijzenkast heeft Sophie (nog) niet voor haar trofeeën. "Ik vind die prijzen minder belangrijk dan het plezier van het winnen. Ik wil wel steeds beter worden en wacht wel af hoe het verder gaat. Het moet ook met school te combineren blijven, want mijn opleiding vind ik ook belangrijk. Ik denk namelijk niet dat ik van schaatsen mijn baan kan maken."

Voorlopig schaatst zij met haar ploeggenoten nog voor het district Sassenheim, maar stiekem hoopt Sophie, dat ze op termijn wordt uitgenodigd voor een plaats bij het Gewest Zuid-Holland van de KNSB om zich daar verder te kunnen ontwikkelen.